Mutant'lar. Keşfedildiklerinden beri onlara korku, kuşku ve çoğunlukla nefretle bakıldı.
Tartışma tüm gezegen boyutunda sürüyor:
Mutantlar evrimin yeni halkası mı;
Yoksa dünyadan payını almak için savaşan yeni bir insan cinsi mi?
Her iki halde de, dünyayı paylaşmanın insanın belirleyici özelliklerinden biri olmadığı tarihi bir gerçek.
Biz düşman değil, dostuz. Düşman olmamalıyız.
İhtiras sevgi bağlarımızı incitmiş olsa da, bu bağları koparmamalı.
Lincoln bunu, ulusumuzun 16. başkanı olarak yaptığı ilk konuşmasında söyledi.
En sevdiğim sözlerdendir.
Biletlerinizi hazırlarsanız, turumuza başlayabiliriz.
Jackie, bu akşamki programımı boşaltabilir misin? Oğlumla yemek yiyeceğim.
Elbette, Sayın Başkan.
Özür dilerim, efendim. Yolunuzu mu kaybettiniz?
Ziyaretçi kontrol noktasında bölge ihlali!
Hedef sayısı birden fazla.
Sayın Başkan, güvenlik ihlali! Jackie, dışarı.
Arabaya gidelim.
Çıkış temiz değil. Kaç kişi olduklarını bilmiyoruz.
Batı yakası güvenli.
- Koridorda birşey var. - Sığınağa!
Temiz değil! Temiz değil!
- Oval ofisin hemen dışında. - Kapıları kapatın!
- Ateş etmeyin! - İçeri girdi!
Aman Tanrım!
Mutantlara özgürlük.
ALKALI GÖLÜ ENDÜSTRİYEL KOMPLEKSİ Enerji ve Doğal Kaynaklar Bakanlığı
Neandertal insanı.
Bir zamanlar, insanlığın çok daha ileri bir kolu olan Oro Magnon'larla yıllarca süren savaşlardan sonra yok olduklarına inanıyorduk.
Ama yakın zamanlarda kendi DNA'larımız üzerinde yapılan araştırmalar...
bu iki türün beraber üreyip modern insana evrilmiş olabileceğini gösteriyor.
- Başka bir deyişle, neye dönüştüler? - Bize.
Bize. Doğru.
Artie! Burada olmaz.
Gel, hadi. Anlatılanları dinle.
...böyle yapınca deliriyorum...
...bakarken bile midem bulanıyor...
Jean? İyi misin?
Evet. Evet, iyiyim.
Sadece biraz başım ağrıyor.
Sorun sadece baş ağrısı değil, değil mi?
- Dinle. Bunu nasıl söyleyebileceğimden emin değildim ama Liberty adası olayından beri... - Scott.
- Değiştin. - Telepatik gücüm garipleşti.
- Odaklanamıyorum. Herşeyi duyuyorum. - Jean, sorun sadece telepatin değil.
Bir ay önce bir kitabı ya da sandalyeyi odanın diğer tarafına taşımak için konsantre olman gerekiyordu,
artık kabus gördüğünde tüm oda sarsılıyor.
Rüyalarım gitgide kötüleşiyor...
Korkunç birşey olacakmış gibi hissediyorum.
Başına birşey gelmesine asla izin vermem.
Bobby ve Rogue'u gördünüz mü?
Yemek salonunda birşeyler oluyor.
Kardeşim sana basit bir soru sordu.
- Neden pislik yapıyorsun? - Evet, neden pislik yapıyorsun?
Çünkü yapabiliyorum.
Ateş alabilir miyim?
Özür dilerim. Sana yardımcı olamam, ahbap.
John, kes şunu.
- Kes gösteriş yapmayı. - Onun için mi?
Kız arkadaşın kızışıyorsa, ben ne yapayım?
Bence kızıştığı falan yok.
Tamam, tamam, bozulma hemen. Eğlenmeye çalışıyoruz şurada.
Bence eğlenen tek kişi sensin.
- Çok komik, adamım. - Ne yapacaksın?
Sertliğine ne oldu?
Bobby, ne yaptın?
Ben yapmadım.
Hayır, ben yaptım.
Canın bir daha gösteriş yapmak istediğinde, yapma.
Washington'dan canlı yayındayız. Beyaz Saray'da oval ofise bir saldırı oldu.
Ayrıntılar henüz gelmeye devam ediyor ama başkan ve başkan yardımcısının zarar görmediği haberini aldık.
Kaynaklar bir ya da daha fazla sayıda mutantın saldırıda yer aldığını bildiriyor.
Bence artık gitsek iyi olur, profesör.
Bence haklısın.
- Bence bu işin arkasında Magneto var. - Bence değil, Scott.
Eric, hapishaneden bile böyle bir saldırıyı organize edebilir.
Ama bu onun için mantıkız olurdu. Refaha ulaşma amacına zarar verirdi.
- Üstünlük demek istiyorsunuz. - Haklısın, eğer olaylar istediği gibi gelişmiş olsaydı.
Ve, tabii, hükümetin nasıl karşılık vereceğini biliyorsunuz.
Kayıt kanununu yeniden yürürlüğe koyacaklardır.
Ya da daha kötüsünü yapacaklar. Başkan olağanüstü hal ilan edebilir.
Ülkedeki her mutantı tutuklayabilirler.
Sizce suikastçı yalnız mı çalışıyordu?
Bunu ancak onu yetkililer bulmadan önce bulabilirsek öğrenebiliriz.
Cerebro'yu kullanarak onu bulmaya çalışıyordum ama hareketleri açıklanamaz biçimde istikrarsız.
Daha kesin koordinatlar bulduğumda, ikinizin jetle gidip onu getirmeye çalışmanızı istiyorum.
Az daha başarıyordu, değil mi? Başarmasına söylendiğinden çok daha az kalmıştı.
- Ne gerekiyor, William? - Özel bir operasyon için imzanız.
Hayır, teşekkür ederim, Sayın Başkan.
Buraya okul reformu hakkında konuşmaya geldiğini sanıyordum.
Bunu söylemiş olmanız ilginç, Sayın Başkan.
- Senatör. - Sayın Başkan. Beni kabul ettiğiniz için teşekkürler.
- Senatör Kelly, bu Albay William Stryker. - Nasılsınız?
Bölümü mutant fenomeniyle ilgilenmeye benim seçilmemden önce başladı.
Hatırladığım kadarıyla, siz kayıt kanununu destekliyordunuz, senatör.
Ama son dönemlerde mutant sorunuyla ilgili fikirleniz değişmiş, anlaşılan.
Böylesi umarım daha iyi olur.
- Peki ne öneriyorsunuz, Bay Sttriker? - İzninizle Sayın Başkan.
New York'un Salem bölgesindeki bir mutant eğitim tesisi hakkında kanıt toplamayı başardık.
Bu bilgiyi nereden aldınız?
Liberty adası olayında yakalanan teröristlerden birinin sorgulamasından.
Eric?
Eric Lensherr? Onunla görüşme şansınız oluyor mu?
Magneto. Evet. Plastik hapishanesinin inşa edildiği teknolojiyi biz geliştirdik.
- Bu tesis bir okul. - Elbette öyledir.
- Bu da ne? - Birjet
- Ne çeşit birjet? - Bilmiyoruz.
Ama basketbol sahasının altından kalkıyor.
Bu hadise olmadan önce işimizi yapmamıza izin verilmiş olsaydı, Sayın Başkan...
Tamam. Dinle.
William. Gir, göz altına al, sorgula...
ama ihtiyacımız olan en son şey altı haberlerinde ölü bir mutant çocuğun cesedinin seyredilmesi.
- Bay Stryker? - Senatör Kelly
Bu Yuriko. Asistanım.
Bu ne el sıkma.
- Sizin için ne yapabilirim? - Eric Lensherr'ın hapishanesi. Mümkünse, ziyaret etmek istiyorum.
Orası hayvanat bahçesi değil. Bu çatışmada o düşman, siz ise sadece bir seyircisiniz.
Bu yüzden, bu iş bitene kadar bir şeye karışmayın. Tamam mı?
Çatışma mı? Bay Stryker, bunu gerçekten bir çeşit savaşa mı çevirmek istiyorsunuz?
Sen Woodstock'ta ananın memesini emerken, ben Vietnam'da özel operasyonlara katılıyordum.
Bana savaş hakkında nutuk çekme. Bu zaten bir savaş.
- Sen öldün - Öldüm mü?
Sana zarar vermek istemiyorum.
Korkmuyorum.
Logan!
- Beni özledin mi, ufaklık? - Pek sayılmaz.
- Nasılsın? - İyiyim. Sen nasılsın?
- Bu kim? - Bu Bobby. Benim...
Erkek arkadaşıyım. Bana Buz Adam diyebilirsin.
Tamam. Erkek arkadaş? Peki şeyi nasıl...
Şey hala üstünde çalışıyoruz.
Bak, kim gelmiş. Tam da zamanında.
- Ne için? - Bir çocuk bakıcısına ihtiyacımız var.
- Çocuk bakıcısı mı? - Seni tekrar görmek güzel, Logan.
- Merhaba, Logan. - Merhaba, Jean.
Ben gidip jeti hazırlayayım.
Seninle tanıştığımıza sevindim. Hadi gidelim.
Hoşçakal, Logan. Sonra görüşürüz.
Tamam.
Storm ve ben Boston'a gidiyoruz. Çabuk döneriz.
Profesör Başkana saldıran mutantı bulmamızı istiyor.
- Demek gerçekten bir mutanttı. - Döndüğümüzde onunla tanışırsın.
Tabii, eğer yine kaçmayı düşünmüyorsan.
Belki buralarda takılmak için birkaç neden uydururum.
- Aradığını buldun mu, Logan? - Sayılır.
Sonra görüşürüz, çocuklar.
- Dikkatli ol, tamam mı? - Tamam.
- Hoşçakal. - Görüşürüz.
Bana hoşgeldin demeyecek misin?
- Motorunun benzini bitti. - Doldur, o zaman.
Bay Laurio, buna daha ne kadar devam edeceğiz?
Oezan ne kadar?
- Sonsuza dek. - Böyle olması gerekmiyor, Bay Lensherr.
Sadece ihtiyacım olan bilgileri alana dek sürecek.
Bay Stryker, beni ziyaret etmeniz ne incelik.
Vergi mükelleflerinin parasıyla ne kadar rahat ettiğimi görmeye mi geldiniz?
Oldu. Sen gidebilirsin.
Şimdi...
Bay Lensherr...
Xavier'in inşa ettiği ev hakkında son bir sohbet yapmak istiyorum.
Ve Cerebro denen makina hakkında.
Logan, köşkte puro içmene göz yummama rağmen burada da içmeye devam edersen...
hayatının geri kalanını kendini altı yaşında bir kız sanarak geçirirsin.
- Gerçekten yapar mısın? - Jean'e de saçlarını ördürürüm.
Hoşgeldin.
- Gitmemi ister misin? - Hayır, sadece kımıldama.
Bu ışıklar gezegende yaşayan tüm insanları temsil ediyor.
Beyaz ışıklar normal insanlar.
Ve bunlar da mutantlar.
Cerebro aracılığıyla onlara bağlanıyorum. Ve onlar da, bana.
Gördün mü, Logan? Sandığın kadar yalnız değiliz.
Alkali Gölündeki üssü buldum. Hiçbirşey yoktu.
Kırık çizgi başkana saldıran mutantın izlediği yolu temsil ediyor.
Ona kitlenmekte zorlanıyorum.
Şey... Daha yoğun konsantre olamaz mısın?
Onu öldürmek isteseydim, olabilirdim.
İşte orada.
Nihayet hareket etmeyi kesmiş görünüyor.
Yeniden zihnimi okumalısın.
Logan...
- Korkarım, sonuçlar öncekiyle aynı olacaktır. - Bir anlaşma yaptık.
Zihin kilidi açılıp kapağı kaldırılabilecek basit bir kutu değildir.
- İçinde binlerce ayrıntı olan bir arı kovanı... - Nutuk atmayı boşver...
Hafıza kaybının, adamantium kafatasın ve pençelerinin bir şekilde bağlantılı olduğundan şüphem yok ama...
Logan, bazen zihnin bazı şeyleri kendi kendine bulması gerekir.
Döndüğümde tekrar konuşacağımıza söz veriyorum.
Bu gece çocuklara göz kulak olursan memnun olurum. Scott ve ben eski bir dostu ziyaret edeceğiz.
Mutantın şu an için bulunduğu koordinatları yolluyorum. Yakında onu bulursunuz. Hemen malikaneye getirin.
- Umalım da sorun çıkarmasın. - Evet, kendi iyiliği için. İyi şanslar.
Stryker, William.
Ne yapıyorsun burada?
Çöp.
Koordinatlar burayı gösteriyor.
Kendini ışınlıyor.
- Bu yüzden profesör ona kitlenemiyordu, sanırım. - Sana zarar vermek için gelmedik.
Sadece konuşmak istiyoruz.
- Kalası vurabilir misin? - Tabii.
Aşağı gelmek istemediğinden emin misin?
- Yakaladın mı? - Hiçbir yere gidemez.
- Değil mi? - Lütfen beni öldürmeyin. Kimseye zarar vermek istemedim.
İnsanlar neden böyle bir izlenime kapıldı ki?
- Adın ne? - Wagner. Kurt Wagner.
Çok ateş edildi. Büyük korku vardı.
Ve ardından sadece acı.
Olan herşeyi görebiliyordum, ama kendimi tutamıyordum.
Kötü bir rüya gibiydi.
Belki de, o beni imtihan ediyordur.
Ya Beyaz Saray'a gitmeden öncesi... Ne hatırlıyorsun?
Hiçbir şey. Buradaydım.
Jean?
- Onu profesöre götürsek daha iyi olur. - Profesör mü?
- Bunları kendin mi yaptın? - Evet.
Peki, ya bunu?
- Yeniden zihnimi okumalısın. - Korkarım, sonuçlar öncekiyle aynı olacaktır.
Yok edilemez olacaksın.
Adamantium...
Bazen zihnin bazı şeyleri kendi kendine bulması gerekir.
Wolverine!
Hatırlamayacaksın. Hiçbir şey hatırlamayacaksın.
Uyuyamıyor musun?
- Nereden anladın? - Çünkü uyanıksın.
- Doğru. Ya sen? - Ben uyumam.
- Buralarda kimse uyumaz mı? - Öyle görünüyor.
- Bira var mı? - Burası bir okul.
- Yani bu 'hayır' mı demek? - Evet, 'hayır' demek.
- Çikolatalı sütten başka birşey var mı? - Şu küçük dolapta soda olmalı.
- Sağol. - Sorun değil.
Buradan sonrasını ben hallederim.
Sorun değil, Scott.
- Güzel gözlük. - Sağol.
- Charles Xavier. Beni kurtarmaya mı geldin? - Özür dilerim, Eric. Bugün değil.
Bu zevki neye borçluyum?
Başkana suikast girişimi. Bu konuda ne biliyorsun?
Hiçbir şey. Sadece gazetelerde okuduğum kadarını.
- Bunu sormana gerçekten gerek yoktu, Charles. - Ne oldu sana?
William Stryker sık sık ziyaretime geldi. Onu hatırlıyorsun, değil mi?
- William Stryker. - Oğlu Jason bir zamanlar senin öğrencindi, değil mi?
Evet, yıllar önce. Ne yazık ki, ona yardımcı olamadım.
En azından, babasının istediği şekilde.
Ve şimdi de Wolverine'i yanına alman Stryker'ın oğlunda yaşadığın başarısızlığı telafi edecek sanıyorsun.
- Ne zamandır buradasın? - Birkaç yıldır.
Ailen seni öylece mutant okuluna mı yolladı?
Aslında buranın hazırlık okulu olduğunu sanıyorlar.
Anladım.
Sanırım birçok hazırlık okulunun yatakhaneleri, kampüsleri vardır...
Jetleri?
- Demek sen ve Rogue, ha? - Evet. Tam olmasını istediğim gibi değil ama...
Yani...
Yani birine yakın olmak isteyip de olamadığın zaman kolay olmuyor.
- Doktor Grey'e nasıl baktığını gördüm. - Pardon?
Hiç.
Ona geçmişini anlatmadın mı, Xavier?
Yoluna soktum. Logan'ın zihni hala çok kırılgan.
Öyle mi?
Yoksa değerli X Men'lerinden birini kaybetmekten mi korkuyorsun, eski dostum?
Eric, ne yaptın?
Özür dilerim, Charles. Kendimi tutamadım.
Stryker'a ne anlattın?
Herşeyi.
Savaş başladı.
Scott!
Şansın varken beni öldürmeliydin!
Ama zaman zaman her annenin uzaklaşması gerekir. O olmadan, yavrular savunmasızdır.
Tehlikeyi sezen anne fare yuvaya geri koşar. Yavrular katili göremezler bile.
Ve yemeğe davetsiz bir misafir gelmiştir.
Kimsin sen?
Ne oldu?
Yanlış evi seçtiniz.
İyi misin?
Burada kal.
- Bu taraftan! - Gidelim!
Hadi! Hadi! Hadi!
- John! Hey! Rogue nerede? - Bilmiyorum.
Onu bulmalıyım!
- Açın şunu! - Tut.
Hadi, girin! Gidelim! Gidelim! Hadi!
Hey, ufaklığı al. Bayılttılar.
- Sana yardım edebilirim. - Onlara yardım et.
- Rogue! - Bobby! Bu taraftan.
Hadi! Herkes beni takip etsin.
Hadi! Hadi! Hadi!
Gelin!
Gidelim.
Gelin. Bu taraftan.
Burası.
Logan!
- Beni vurmak mı istiyorsunuz? Vurun o zaman! - Onu vurmayın!
Daha değil.
Wolverine? Seni bulmayı umduğum son yerin burası olduğunu kabul etmeliyim.
Kaç sene oldu? Onbeş mi?
Bir parça olsun değişmemişsin.
Diğer taraftan, ben...
Doğa.
Durun! Durun! Birşeyler yapmalısınız. Onu öldürecekler!
- Kendi başının çaresine bakabilir. Gidelim! - Bobby!
Lütfen!
Xavier'ın hayvanları da kabul ettiğini fark etmemiştim. Senin kadar benzersiz olsalar bile.
Kimsin sen?
Hatırlamıyor musun?
Hayır! Hayır!
Logan, hadi gel. Gidelim!
Logan.
- Gidin. Ben iyiyim. - Ama biz değiliz.
Gidin. Durmayın.
- Binin. Binin! - Ben kullanırım.
Belki bir sonraki sefere.
- Bu Cyclops'un arabası. - Öyle mi?
O herif de kimdi?
Stryker. Adı Stryker.
- Kim o? - Hatırlayamıyorum.
Al. Bu senin.
- Rahatsız sessizliklerden hoşlanmam. - Ne yapıyorsun?
Bunun OD Player olduğunu sanmıyorum.
Otur yerine.
- Nereye gidiyoruz? - Storm ve Jean Boston'da. Oraya gideceğiz.
- Ailem Boston'da. - Güzel.
Çavuş.
Mutantların çoğu şemalarımızda görülmeyen tünellerden kaçtılar. Birkaç tanesi göz altında.
- Kaç kişi? - Altı, efendim.
Hoşgeldiniz, Profesör.
İhtiyacımız olan şeyleri alın, beyler.
Bence bu mutant karşıtı protestolar birçok Amerikalıda giderek artan gerçek bir kaygının altını çiziyor.
Bence kayıt kanunu...
Neden bununla yetinelim ki? Belki de hepsini kamyonlara doldurup, kamplara kapatsak daha kolay olur.
Kapat şu b*ku, Lou.
Neden bunlar umrunuzda değil...
Bay Laurio?
Adım Grace.
Bir bira daha ister misin?
Elbette istersin.
- Çok saldırgansın. - Evet, öyleyim.
- Daha önce hiç senin gibi bir fahişeyle takılmamıştım. - Hayır.
- Burası biraz kirli değil mi? - Önemli olan bu zaten.
Velcro! Güzel.
- Dibine kadar. - Umarım öyledir.
Dibine kadar.
- William. - Lütfen, Xavier. Kalkma.
Bu alete sinirsel engelleyici adını verdim. Seni buranın dışında tutuyor.
- Scott'a ne yaptın? - Merak etme. Sadece yeniden eğitiyorum.
Ama, elbette, sen bu işlerden anlarsın zaten, değil mi?
William, oğlunu tedavi etmemi istedin. Ama mutasyon hastalık değildir.
Yalan söylüyorsun!
Benim olduğumdan daha iyi arkadaşıydın.
Jason senin okulundan döndükten bir yıl sonra karım...
Bizden nefret ediyordu. Bulunduğu durum yüzünden bizi suçluyordu.
Bu yüzden beyinlerimize görüntüler ve hikayeler yükleyerek akıllarımızla oynadı.
En sonunda karım görüntüleri zihninden çıkarmak için sol şakağına bir matkap dayadı.
Benim oğlum! Büyük illüzyonist.
Mutantlardan nefret eden biri için garip dostların var.
İşe yarıyorlar... Kontrol edilebildikleri sürece.
Başkana yapılan saldırıyı sen ayarladın.
Aklımı okuman bile gerekmedi.
Senin kadar uzun zamandır mutantları inceliyorum, Xavier.
Ama öğrendiğim en sinir bozucu şey; kimse kaç kişi olduklarını...
ya da onları nasıl bulabileceğini bilmiyor.
Senin dışında.
Ne yazık ki, bu küçük ilaç sende işe yaramaz, değil mi? Bunun için fazla güçlüsün.
Bunun yerine, doğrudan kaynağa gideceğiz.
Seni mutant 143 ile tanıştırmama izin ver.
Beyninin salgıladığı sıvılar beyni kontrol edebilen bir kimyasal madde görevi görüyor.
- Ama bu daha sadece bir başlangıç. - Jason.
Aman Tanrım, William. O senin oğlun. Ne yaptın ona?
Hayır, Charles! Benim oğlum öldü!
Aynı geri kalanlarınız gibi.
Anne! Baba! Ronnie! Evde kimse var mı?
Sana giyecek birşeyler bulmaya çalışayım.
Hiçbir şeyi yakma.
Annemin eski kıyafetlerini buldum. Bunları sanırım ben doğmadan önce giyiyordu.
Çok güzel.
Alo.
Jean... Neredesin?
- Bunlar büyükannemindi. - Sağol.
Bana zarar vermezsin.
Özür dilerim.
Önemli değil.
Ronnie...
Bir dahaki sefere...
Sen de kimsin?
- Tatlım, senin okulda olman gerekmiyor mu? - Bobby, kim bu adam?
Bu Profesör Logan.
Size söylemem gereken birşey var.
Temizsin.
İyi uyudun mu, Lensherr?
- Bugün sizde farklı birşeyler var, Bay Laurio. - Evet. Şu ana dek günüm iyi geçiyordu.
Hayır.
Hayır. Başka birşey.
- Otur. - Hayır.
- Otur dedim. - Ne olabilir?
Ne yapıyorsun?
İşte bu:
Kanında çok fazla demir var.
Bay Laurio, asla güzel bir kadına güvenmeyin. Özellikle de sizinle ilgilendiyse.
Peki...
İlk kez ne zaman fakına vardın... şeyin...
mutant olduğunun mu?
Şunu keser misin, lütfen?
Anlamalısınız. Biz Bobby'nin yetenekli çocuklar için açılan bir okula gittiğini sanıyorduk.
Bobby yetenekli zaten.
- Bunu biliyoruz. Farkına varamadığımız... - Seni hala seviyoruz, Bobby.
- Sadece bu mutant sorunu biraz... - Ne sorunu?
Karmaşık.
- Siz tam olarak ne profesörüsünüz, Bay Logan? - Sanat.
Bobby'nin ne yapabildiğini görmelisiniz.
Bobby.
Bundan çok daha fazlasını da yapabilirim.
Ronnie?!
Bu benim hatam.
Aslında mutant genleri taşıyıp sonraki nesile geçirenlerin erkekler olduğunu saptadılar bu yüzden onun hatası.
- 911. Şikayetiniz nedir? - Evimizde birileri var. Bizi rehin aldılar.
...ama güvenlik kuvvetlerinin tesisten birkaç kaçağın peşinde olduğuna inanılıyor.
Kimse cevap vermiyor. Sinyal alamıyorum.
Sen biraz dinlen. Ben denemeye devam ederim.
Tamam.
- O çizgiler ne? - Meleklerin sembolleri.
İnsanlığa başmelek Oebrail tarafından iletildiler.
Çok güzeller. Vücudunda kaç tane var?
Her günah için bir tane. Yani oldukça fazla.
- Sen ve Bayan Grey öğretmen misiniz? - Evet. Bizim gibiler için kurulmuş bir okulda.
- Korunabilelim diye. - Neden korunabilelim diye?
Başka herkesten.
Sirkin dışındayken, birçok insan benden korkardı.
Ama onlardan nefret etmedim. Onlara acıdım.
Neden biliyor musun?
Çünkü insanların çoğu iki gözlerinin gördüğünden başka hiçbirşey bilemeyecekler.
Ben acımayı uzun süre önce bıraktım.
Bu kadar güzel biri bu kadar kızgın olmamalı.
Bazen kızgınlık hayatta kalmana yardımcı olabilir.
İnanç da öyle.
- Storm, aktif bir iletişim cihazı buldum. - Nerede?
Oh, araba.
Özür dilerim.
Bobby, hiç mutant olmamayı denedin mi?
Orada kimse yok, Jean. Askerler geldi.
- Ya çocuklar? - Bazıları kaçtı. Diğerleri hakkında emin değilim.
Profesör ya da Scott'a da ulaşamadık. Neredesiniz, Logan?
- Boston'da Bobby Drake'in ailesiyleyiz. - Tamam. Geliyoruz.
Storm? Çabuk olun.
- Hemen gitmeliyiz. - Neden?
- Hemen! - Logan, sorun ne?
Bıçakları at ve ellerini başının üstüne koy.
- Neler oluyor burada? - Ronnie.
Bıçakları at dedim.
Kapıyı açın!
Kır.
Dönün! Ellerinizi duvara dayayın!
- Bu bir yanlış anlama. - Bıçakları yere at!
Yapamam.
Bak.
Ve sizler, yere yatın. Hemen.
Bak, evlat. Yere yatın dedim.
Sana zarar vermek istemiyoruz, evlat.
Haberlerde anlattıkları tehlikeli mutantları biliyor musunuz?
Ben en kötüsüyüm.
Dikkat!
- Bu da kim? - Kurt Wagner.
Ama Münih Sirkinde İnanılmaz Gece gürüngeni diye bilinirdim.
- Tamam anlatma. Storm? - Gidiyoruz.
Jason, kes şunu!